Interview: ervaring met moedervlek verwijderen

Iedereen heeft moedervlekken. De meeste zijn niet erg opvallend en zullen daarom nooit weggehaald worden. Soms zit een moedervlek echter op een hele zichtbare plek, zoals in het gezicht, of is de moedervlek zo groot dat je je eraan gaat storen. Zo was het ook bij Erika (31) uit Utrecht.

 

Al van kinds af aan ergerde ze zich aan een grote moedervlek op haar rug en een paar kleinere vlekjes in het gezicht. De moedervlek op haar rug maakte dat ze niet graag ging  zwemmen. Een mooie strapless avondjurk dragen kon ook niet, omdat de moedervlek dan zichtbaar was. De vlekjes in haar gezicht (wang en voorhoofd) waren met make-up wel wat te verbergen, maar omdat de moedervlekjes een beetje verdikt waren, bleef je het altijd zien.

Dit was voor Erika reden om enkele weken geleden naar de plastisch chirurg te stappen om de moedervlekken te laten verwijderen. Plastische-chirurgie.nl mocht Erika vragen naar haar ervaring met het verwijderen van de moedervlekken.

 

Je hebt al uitgelegd waarom je de moedervlekken wilde laten verwijderen. Begreep de plastisch chirurg ook direct waarom je kwam?

“De eerste plastisch chirurg die ik bezocht zag wel dat de moedervlek op mijn rug erg opvallend was. Het verwijderen van een dergelijke grote moedervlek laat altijd een litteken na. Ze was van mening dat litteken misschien wel vervelender voor mij zou kunnen zijn dan de moedervlek zelf en was daarom erg terughoudend met het behandelen. Ik heb toen om een second opinion gevraagd bij een andere plastisch chirurg. Hij keek er veel makkelijker tegenaan. Hoe het litteken eruit gaat zien, weet je van tevoren niet precies, maar ik kreeg van hem het gevoel dat het allemaal wel mee zou vallen. Ik heb toen besloten om de ingreep bij hem uit te laten voeren.”

 

Hoe ging het verwijderen van de moedervlek in zijn werk?

“Ik hoefde van tevoren niets speciaals te doen of te laten. In de kliniek moest lang wachten, waardoor ik wel een beetje zenuwachtig werd. Toen ik  de behandelkamer in mocht, kwamen er gelijk twee hele aardige assistenten naar me toe om me op mijn gemak te stellen. In een apart kamertje moest ik mijn bovenkleding uitdoen en dan op de behandeltafel gaan liggen. De plastisch chirurg vertelde steeds wat hij deed. Hij begon met het inspuiten van de verdovingsvloeistof. Dat is wel een vervelend gevoel. 

Na de verdoving was het ergste eigenlijk voorbij. Van de rest van de ingreep voelde ik niets meer. Eerst werden de moedervlekken in mijn gezicht weggesneden en gehecht, daarna moest ik omdraaien en werd mijn rug gedaan. Dat duurde best lang, omdat het een grote moedervlek was. Ik voelde de chirurg aan de moedervlek trekken, maar verder voelde ik helemaal geen pijn. Ook het hechten was niet vervelend. Ondertussen kletste ik wat met de assistenten voor de afleiding. 

Toen ik na de behandeling weer opstond, was ik wel wat duizelig, maar dat trok gelukkig snel weer weg.” 

 

Hoe waren de dagen erna? Deed de plek waar de moedervlek zat pijn?

“De dagen na het verwijderen van de moedervlekken vielen erg tegen! Ik had steristrips  over de hechtingen in mijn gezicht en een grote pleister met steristrips over de hechtingen op mijn rug. Die pleister mocht in het begin niet nat worden, dus douchen was erg lastig. Met hulp van mijn vriend, kon ik me gelukkig wel wassen. 

De eerste dagen kon ik mijn bovenlichaam bijna niet bewegen, omdat het erg veel pijn deed. Als ik bijvoorbeeld mijn arm uitstrekte, voelde ik de wond op mijn rug trekken. Werken ging hierdoor bijna niet (ook niet omdat ik er niet uit zag trouwens). Ook kon ik nauwelijks slapen, omdat ik geen houding kon vinden. Ik kon niet op mijn rug liggen en niet op mijn zij. Ik vond dat ik op dat punt wel weinig voorlichting had gekregen van de plastisch chirurg. De eerste dagen moest ik veel paracetamol slikken, maar na een dag of 3 werd de pijn langzaam minder. 

Na een week mochten de pleisters eraf en kon ik het litteken zien. Het was nog wel erg rood en dik, maar het viel me mee.”

 

Hoe ziet de plek waar de moedervlek zat er nu uit?

“De operatie is nu ongeveer 6 weken geleden en de wond is netjes dicht. De oplosbare hechtingen die onder de huid zitten, zijn nog niet opgelost. Hierdoor is de wond nog wat dik. Ook is de wond nog rood en voel ik af en toe pijnscheuten. De eerste weken na het verwijderen van de moedervlek was de wond keihard. Dat is nu een stuk verbeterd. Ik heb een speciale crème meegekregen die ik erop moet smeren om littekenvorming tegen te gaan.“

 

Is het resultaat het waard vind je?

“Ik ben erg blij dat ik de moedervlek op mijn rug heb laten verwijderen! Zoals het litteken er nu uitziet, vind ik het al mooier dan de moedervlek. En het litteken trekt alleen nog meer bij! Uiteindelijk zal ook de rode kleur verdwijnen en dan ben ik helemaal tevreden. Je ziet dan niet meer van veraf dat ik wat geks op mijn huid heb. Je moet al best dichtbij komen om een litteken te zien, terwijl je de moedervlek van tientallen meters afstand kon zien (voor mijn gevoel in ieder geval).

Ik ben er nog niet helemaal uit of ik blij ben of ik ook de moedervlekjes in mijn gezicht heb laten verwijderen. Eén plekje ziet er nu al erg mooi uit, maar de andere is nog steeds best opvallend. Dat plekje is ook al een keer ontstoken geweest. Ik ben bang dat ik dat litteken wel zal blijven zien. Ik mag er nu nog geen make-up op smeren, vanwege de ontsteking, Met make-up kan je een hoop doen gelukkig.”

 

Als je nog een keer een moedervlek zou laten verwijderen, zou je het dan op dezelfde manier aanpakken?

“Ik denk wel dat je niet te snel moet beslissen om kleine moedervlekken in je gezicht weg te laten halen. Je moet voor jezelf uitmaken of je een litteken mooier vindt dan een moedervlekje. Het litteken wordt trouwens altijd wat groter dan het moedervlekje was. Ik zou daar in ieder geval langer over doorpraten met de plastisch chirurg. 

Ook zou ik beter navragen hoe de dagen na de ingreep eruit zien. Kan ik werken? Ben ik toonbaar? Zal ik veel pijn hebben? Ik heb hier onvoldoende bij stilgestaan.”

 

 

 

 

 

 

 

Gerelateerde nieuwsitems;


Lees meer over:

Geen documenten gevonden.